Μια Ινδή μαθήτρια, η δεσποινίς Τζάγκι, θα μας δείξει χορούς στο στυλ Bharatnatyam. Η δεσποινίς Τζάγκι ξεκινά επιδεικνύοντας μερικές στάσεις. Οι περισσότερες από αυτές τις στάσεις έχουν συμβολική σημασία και συνδυάζονται διαδοχικά για να πουν μια ιστορία.
Και τώρα ξεκινά ο χορός, με μια προσευχή και την προσφορά πετάλων λουλουδιών στη Saraswati, τη Θεά της Σοφίας.
Αυτός ο συγκεκριμένος χορός είναι διάσημος. Όπως πολλοί ινδικοί χοροί, βασίζεται σε μια ιστορία από ένα από τα μεγάλα έπη, το Mahabharat. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Αρτζούν, ο ηνίοχος του Θεού Κρίσνα, οδηγήθηκε στην εξορία μαζί με τους αδελφούς του και κάποτε όλοι οι αδελφοί αναγκάστηκαν να μεταμφιεστούν και να εργαστούν σε διάφορες θέσεις στην αυλή του βασιλιά Βιράτ.
Ο Αρτζούν επέλεξε να μεταμφιεστεί σε ευνούχο και να διδάξει χορό στην πριγκίπισσα Ούταρ, την κόρη του βασιλιά. Μπόρεσε να το κάνει αυτό επειδή ο ίδιος είχε διδαχθεί χορό από μια σειρήνα που ονομαζόταν Urvashi. Η Urvashi ήθελε να παντρευτεί τον Αρτζούν, αλλά εκείνος αρνήθηκε, λέγοντας ότι έμοιζε πολύ σαν τη μητέρα του. Η εξοργισμένη Urvashi καταδίκασε τον Αρτζούν σε διαρκή ανικανότητα. Ο Αρτζούν στράφηκε για βοήθεια στη θεά Indira η οποία είπε ότι δεν μπορούσε να άρει εντελώς την κατάρα, αλλά την περιόρισε σε ένα χρόνο. Ο Αρτζούν επέλεξε να υπομείνει την ανικανότητά του για ένα χρόνο ενώ βρισκόταν στην αυλή του βασιλιά Βιράτ. Επειδή ήταν ανίκανος, ο βασιλιάς επέτρεψε στον Αρτζούν να διδάξει την κόρη του. Ο χορός, του οποίου τα αποσπάσματα παρουσιάζονται εδώ, είναι ένας χορός που λέγεται ότι δίδαξε ο Αρτζούν στην πριγκίπισσα Ούταρ.